Kanotocht Tiveden

Deze tocht heb ik al enkele keren gemaakt, een echte aanrader! De tocht voert midden door het natuurgebied Tiveden, van de Bosjön naar het meer Unden. Verschillende keren moet er overgezet worden, dus een goede kanokar is echt aan te raden, het zijn geen kleine wandelingen, maar echt trekken en sleuren door het bos. Op sommige plekken is het enkel een keer en zandweg overzetten, maar dat is een uitzondering. ..

Het is handig een kaart mee te nemen om je op sommige meertjes goed te kunnen oriënteren. We besluiten vandaag met ons vieren te gaan. Onze eigen Trapper gaat mee en we hebben de sleutel van de kano-opslagplaats aan de Bosjön. Alles is goed voorbereid, het wordt een lange tocht aangezien we hebben besloten niet de gebruikelijke route terug te nemen, maar via de overzijde van de Unden te peddelen. Daar zijn tussen de mooie rotspartijen nog enkele grote beverburchten aanwezig en deze kun je alleen per kano bereiken. Alles uit de auto gepakt, geen peddels vergeten deze keer, dus kunnen we een mooie Polyester Trapper gaan uitzoeken in de opslagplaats. Vesten passen, en de jongelui zijn ook klaar voor de tocht.

Samen trekken we aardig gelijk op, het hoeft tenslotte ook niet te snel, we hebben de hele dag nog en hoeven ook niet voor vijven terug te zijn. De Bosjön is redelijk groot, het hoogste punt van onze tocht, met rondom allerlei kleine recreatiewoningtjes. Al snel bereiken we onze eerste overstapplaats, een zandweg. Telkens wanneer we overzetten gaan we ook een stuk verder naar beneden.

Van de Bosjön tot het meer van Unden is het toch nog een behoorlijk hoogteverschil, gelukkig alleen bergafwaarts, op één punt na. Nu verder door de Kvansjön, midden in de natuur, geen bewoning en ver van welke weg dan ook, dus je kunt maar twee kanten op: door of terug per kano! Een prachtige natuur, je ziet o.a. de rode waterlelie en vele andere zeldzame en beschermde waterplanten. Na overgezet te hebben bij Höljevattet en Bergvattet, weer een behoorlijk stuk naar beneden met kano op de kar besluiten we maar eens een flinke stop te maken. Koffie, limonade en broodjes.

Casper is deze keer blij dat hij weer vaste grond onder z'n poten heeft en besluit dat ie zich maar eens even flink moet gaan uitleven op een rotte denneboom die midden op ons pad ligt. Hij is onvermoeibaar, sleept en trekt het ding overal naar toe en is zeker niet van plan op te geven totdat ie weer in de kano moet. We trekken verder langs de oude molen door het Bergvattnet. Een prachtig meer, links dennebos en rechts de rotsen steil uit het water omhoog. Je snapt niet hoe de dennebomen kunnen wortelen op deze rotsen. je ziet dan hier en daar ook een omgevallen exemplaar, waarvan de wortels alleen maar haaks op de stam staan.

Aan het eind van het Bergvattnet voor de ingang naar de Sävsjön is er een flinke kabel van de een naar andere zijde gespannen. De jongelui willen het wel proberen. In m,n ton heb ik nog tuinhandschoenen voor een goede grip, voorzichtig van een naar andere oever: prachtig.

We blijven een poosje op de rotspartijen, koffie erbij, lekker zwemmen ook al is het water wat aan de frisse kant. Het is hier behoorlijk diep en aangezien we bijna bij het diepste punt van onze afdaling zijn, is er ook al wat meer stroming. Het laatste traject zal ons het langst bij blijven. De Sägvarnsbäcken. Voor we hier zijn moeten we voor de laatste keer overzetten. Een hele speciale. Eerst door het bos omhoog, over wortels, stenen, rotsen en alle soorten obstakels die je maar bedenken kunt, om daarna idem weer af te dalen naar de beek. Omhoog is in het zweet werken, maar naar beneden net zo, je kano vasthouden en geleiden, anders gaat ie z'n eigen weg. We zijn er gekomen. Een prachtige tocht dwars door de bossen van Tiveden.

Nu verder. De Insjön en Unden: een groot meer. Volgens de kaart gewoon langs de linkeroever terug, ofwel de kortste weg, maar zoals gezegd, dat zouden we niet doen. Met vereende krachten stevig doorpeddelen naar het eerste eiland, Krökon, om vervolgens hier omheen te trekken. Het water is ontzettend helder, erg rustig, je kijkt dan ook méters in de diepte. Prachtig gezicht. Langs de oever aan de overzijde peddlen we rustig richting Hallön. Je kunt al merken dat je richting flink open water komt. Al een tijdje peddelen we tegen de wind in, dus er staat ons misschien nog iets te wachtem. De beverburchten zijn mooi om te zien. Knap hoe die beesten dat voor elkaar krijgen.

We trekken door de rotspartijen en zoeken nog één keer een leuk plekje om een laatste rustpauze te nemen voordat we oversteken naar de camping. Prachtig uitzicht over de Unden. We moeten niet te lang wachten, aan het eind van de dag trekt de wind weer aan, gisteren ook al, dus het stevigst stukje peddelen komt nog. Met de wind van opzij trekken we naar de overkant, al behoorlijke golven, maar het kan nog.

Vlak voor we aan land gaan krijgt Casper er genoeg van en neemt en duik om naar de kant te zwemmen. Ik geloof dat ie net zo heeft genoten als de rest van ons. We brengen de kano naar de receptie, moet nog wel even een wasbeurtje hebben, maar da's geen probleem. Samen rijden we terug naar de opstapplaats om onze auto op te halen. Terug op de camping lekker onderuit, een lange dag, veel zon, lekker bruin en ontzettend genoten van onze tocht. Doen we beslist nog eens in een van onze volgende vakanties.