Uitschieter met gevolgen
Het is lekker rustig wanneer wij tegen de middag arriveren in Upplund bij Hagfors. Een geur van warme rookworst prikkelt onze neuzen, zodra we het terras oplopen. Carin en Edwin zitten te smullen van hun even snel klaar gemaakt verlaat ontbijt. Edwin komt ons met uitgestoken hand tegemoet “Net terug om een groep het water op te zetten, dus dat vergt even wat organisatie, kom erbij zitten.” Carin verzorgt snel wat koffie met appelgebak.
Ons gesprek wordt abrubt verstoord door Edwin’s telefoon. “Sorry, een spoedgeval. Dat is nou jammer, gisteren een gezin voor een meerdaagse tocht uitgezet en nu al weer ophalen. Pa kan niet meer peddelen met een half doorgesneden duim” Nee, dat lijkt me inderdaad moeilijk. Een klein ongelukje met vervelende gevolgen. Al snel zien we één stoffige streep over de zandweg richting het meer. Het zwaailicht mankeert er nog aan. Langs het terrein van Varmlandsgarden, wandelen we op ons gemak een bospaadje in. Wat een rust! We genieten van het wijdse uitzicht over de meren. Inderdaad een perfecte uitvalsbasis voor een van de vier uitgezette meerdaagse kanotochten. Bovendien geeft het een veilig gevoel te weten dat je tijdens je tocht altijd iemand snel kunt bereiken in deze uitgestrekte bossen.
Was wollen Sie??
Wordt gevraagd bij aankomst op ons tweede bezoek een jaar later. "Sprechen Sie Deutsch?". Ja dat doen we ook nog wel wanneer we in Zweden zijn.
In dringende bewoordingen wordt ons door de nieuwe pachter verzocht onze kajaks liever niet aan de kant van de weg af te laden en wordt verwezen naar de "parkplatz" voor een prijs van vier heerlijke bakken Zweedse koffie.
Het terrein is tenslotte "privatbezitz".
Tja, met een dergelijk hartelijke ontvangst bedenk ik me dan ook geen moment, trek te de sjorbanden weer wat aan en rij op weg naar échte Zweedse gastvrijheid.
En daar hoef je hier echt niet ver voor ;-)
Even later varen we een onvergetelijke tocht over de Uvan richting Gustavsfors, spotten een bever en genieten van het zonnetje.