Donderbuien na een heerlijke kajaktocht
De laatste van de acht canadese kano's komt net aanpeddelen.
Deze peddelaars hebben iets wat pech.
Een grote donderbij trekt over de camping en zij vangen nog net de eerste flinke druppels.
Al snel ontwikkelt zich een ware delta van water tussen de stoelen en tafel onder onze luifel.
Gelukkig nog net een droog plekje. De hele middag rommelt het al rondom het meer, maar nu komt dan toch een fikse bui over ons heen.
Wat dat betreft was gisteren een uitgelezen dag om de prachtige kanotocht over de Vanan te maken.
Ruim negen kilometer stroomop, om daarna via enkele kleine meertjes en een smal slingerendend riviertje "de Litteran" zon twaalf kilometer door het bos terug te peddelen naar het Venjanmeer.
Het is een heerlijke warme dag. We starten vanaf de camping om via het Venjanmeer de Vanan stroomop te varen.
De eerste zeven kilometer tot aan de stroomversnelling is de Vanan vrij diep., breed en links en rechts grenzen diverse woningen direct aan de rivier.
Vanzelfsprekend voorzien van aanleg-steigertjes met kano's of kajaks, een roeiboot en een enkele motor- zelfs speedboot.
Pas na de stroomversnelling, waar we langs de linkeroever overzetten, is het lekker rustig in de natuur peddelen.
Na een kleine twee kilometer zien we rechts een dammetje onder de weg.
Hierachter ligt de Grindsjon. Dus opnieuw overzetten.
Echter nu even de kajaks steil omhoog, de weg over en een kleine vijftig meter naar het meer.
De Grindsjon is prachtig, midden in het bos, omzoomd door rietkragen en met fantastische uitzichten.
Het meer is niet groot, wel de grootste van de drie op ons traject.
We zijn dan ook snel bij de passage naar de Esjon, een meer als het ware in twee delen.
Direct boven aan het meer vinden we een prachtige plek in het bos om te picknicken.
Een zandstrandje erbij, voor Casper perfect, kan ie lekker het water in rossen.
Wat betreft de kilometers zitten wwe nu ongeveer op de helft van onze tocht.
Maar er staat ons nog wat te wachten.
Via een smalle passage komen we uit op het tweede deel van de Esjon, een uitloop naar opnieuw een dam aan het eind van het meer.
De Esjon wordt steeds smaller en ondieper.
Veel begroeiïng hindert ons in een vlotte doorvaart.
Bij de dam aangekomen zetten we over en koemn we terecht op een "meertje" van zo'n dertig meter in het rond.
Door het vele riet vinden in eerste instantie de doorvaart naar het riviertje, de Litteran, niet zo snel.
De stand van de begroeiïng op de bodem verraadt ons gelukkig welke kant we door het riet moeten varen om het riviertje te volgen.
Pakweg acht kilometer peddelen we door het bos.
Al slingerend van het ene poeltje naar het andere.
Soms snel stromend, dan weer kalm.
De vele, soms meer dan haakse bochten, laten ons telkens weer verrassen.
Prachtige begroeiïng, fraaie uitzichten.