Kanovaren Kolovesi
Valamo, helder water met obstakels
Een sereen klokgelui klinkt vanuit uit het bos aan de overzijde van het meer. De eerste waterdruppels van onze peddels druipen in het water van het Saimaa merengebied. Een aaneenschakeling van vele kleine en grote meren in een uitgestrekt gebied ligt voor ons. Een labyrinth van waterwegen waarin we met onze kajaks onze weg willen vinden. Met een oppervlakte van 4.400 vierkante kilometers, 13.710 eilanden en 14.850 kilometer een waar natuurlijk kunstwerk uniek in zijn soort. Deze gigantische omvang maakt ons bewust dat we nooit en te nimmer alles zullen kunnen peddelen. Gelukkig maar. Maar we kunnen wel gaan genieten van de variëteit die de natuur van de Saimaa ons biedt.
De populairste kanotrip van KRCO start meestal vanuit de jachthaven in Heinavesi. Maar een aanrader is te starten bij het klooster in Valamo. Voor ons vertrek zeker een ook bezoekje waard.
De tocht wordt hierdoor wel een stukje langer maar ook evenzo afwisselend. Op een van de vele SealTrail kampeerplekjes is het heerlijk genieten van het uitzicht over de meren. De kaart wordt even weer goed bestudeerd om het volgende gedeelte van de tocht vlekkeloos te laten verlopen.
De verschillende sluizen op deze route lijken soms onneembare vestingen maar zijn af en toe een ware belevenis. Zeker het sluizencomplex in Varistaipale. De grote deuren zijn gesloten, dus ga ik eerst even de omgeving verkennen. Op de brug zie ik dat de bovenste bak geheel gevuld is "Die is voor mij!" Dus snel terug om het schutten in werking te zetten. Net als aan de pomp, ook hier self-service, dus trek ik aan het koord en stap rustig in de kajak. Een verval van ruim 15 meter door vier aaneengesloten sluizen. Het schutten krijgt veel bekijks. Terwijl ik in een van die grote spoelbakken lig te wachten knoopt iemand een praatje aan. "Clear water, can you drink it? I can't imagine any place in Holland where the water is this clear". "Ik ook niet" zeg ik met een lichte grijns op m'n gezicht. Hij blijft nog even doorkletsen in het engels en vertelt dat hij uit Nederland komt. "Ik ook" Ja, tenslotte is het vakantie, maar uiteindelijk heeft ie hem door en roept zijn vrouw erbij om een plaatje te schieten. In de laatste bak is het even oppassen. Met grote snelheid zakt het water en openen de deuren zich voor een vrije doorvaart richting Karvio
In de verte komt een flinke boot opstomen en ik probeer een plaatje te schieten. Voordat ik er erg in heb is die al naast de kajak. Snel de camera weg, die wil ik graag droog houden. Een flinke hekgolf volgt en even later is het stil. Écht stil. Langzaam doorpeddelend wordt de stilte even zo langzaam ingenomen door het ruisen van de stroomversnelling onder brug bij Karvio. In de sluis naast de stroomversnelling steek ik de peddel even langs de druipende muur. Bijna één peddellengte verval. Beter met volle bepakking door de sluis. Deze stroomversnelling is er een voor de échte wildwaterpeddelaars.
Nog wel even voor de stoomversnelling langs oversteken en dan is het tijd om de kajak voor de nacht op z’n kant te leggen. Het donderde geraas van het water en de avondzon maakt de stroomversnelling 's avonds tot een kleurrijk schouwspel, waar je uren van kunt genieten. Camping Karvio wordt bezocht door veel sportvissers, die hun hengeltje wel even in of voor de stroomversnelling willen uitgooien. Niet iedereen heeft even veel geluk, maar we zien toch een paar flinke exemplaren aan de haak.