De Taurion
We vertrekken niet te laat. Het weer is goed. De avond
tevoren hebben we kunnen zien waar ongeveer ons eindpunt zal zijn, een kleine
brug, daar waar het stuwmeer op zijn smalst is, dus de stroming het snelst. De
tocht is fantastisch, tussen de hoge heuvels en bossen. Ontzettend veel water-
en roofvogels, vooral de visarenden die af en toe naar beneden duiken voor hun
prooi maken indruk in deze stilte. We liggen dan meestal ook even stil om goed
te kunnen zien wat ze doen. Soms zijn ze met vier stuks bij elkaar. 
Na enkele bochten leggen we links aan op een rustig plekje waar wat
water van de heuvel de Taurion instroomt. Casper vermaakt zich met het
opduiken van stenen en het verpulveren van stokken.
Na een redelijk lange rust
trekken we weer verder. Casper als eerste stuurman voorin, dit bevalt
hem goed, ons ook. Na het omslaan in Belgie hebben we wel geleerd dat dit voor
hem de beste plek is om de kano in ieder geval stabiel te houden. Hij kan niet
meer onverwachts van links naar rechts springen en overziet zo alles. Heeft ie
even geen zin duikt ie onderin en ligt lekker in de schaduw, maar denk niet dat
dit vaak gebeurd, hij is nogal nieuwsgierig van aard en wil beslist niets
missen. Het leukste is ook dat ie op deze manier het eerst aan wal is wanneer we
aanleggen, al is ie soms iets te snel. 
Langzaam aan wordt
het stuwmeer smaller,
af en toe na een bocht nog wat brede stukken, maar
we merken al goed dat we flink tegen de stroming op moeten. De kanten worden
wat steiler, hier en daar steken mooie rotspartijen het water uit. Nog
steeds is het erg rustig, er loopt geen grote weg langs dit gedeelte van het
stuwmeer.
Nu wordt het ook flink ondieper, soms moeten we door wat riet en om
wat toppen van oude bomen die uit het water steken. Je kunt hier goed de
natuurlijke vorm van het vroegere dal zien. We horen het water al ruisen.
Dit is de stroomversnelling na de brug die we de avond tevoren gezien
hebben. We varen nog een grote bocht en plots is het erg smal.
Flink
peddelen, we proberen zover mogelijk stroomop te komen, maar helemaal tot aan de
brug lukt jammer genoeg niet. Links leggen we aan, de kano op de kant en lopen
met onze peddels door het bos het achterliggende weiland in. Een prachtige
omgeving. We besluiten deze plek als het eindpunt van onze tocht te maken, eten
en drinken wat. Lekker uitrusten en genieten van de stroomversnelling. Even
later loop ik nog wat verder omhoog, het blijkt dat we nog geen vijftig meter
van de brug verwijderd te zijn. Een prachtige oude grijze watermolen aan de
overzijde ligt hier in schril contrast tussen al het groen van de bomen en het
gras. 
Wat later vertrekken we stroomafwaarts. Nu merk
je pas hoe snel het water hier het dal instroomt.
We peddelen rustig terug.
Het dal ziet er van deze kant weer totaal anders uit. We ontdekken plekken
die we op de heenweg nog niet gezien hebben. Nog steeds is het erg stil.
Op
de hele route komen we twee vissers tegen die rustig in een schaduwrijk plekje
liggen te dobberen in hun bootje. Ze zullen vast en zeker iets vangen, vis
zien we hier genoeg uit het water omhoog springen. Tegen het eind van de middag
komen we weer op de camping. Nu is het wel jammer dat we op het bovenste veld
staan. Het is flink duwen en trekken om de kano boven te krijgen. Maar na ruim
twintig kilometer peddelen kan dit er nog wel bij. In ieder geval een
fantastische dag, zeker ook wat betreft het weer. ‘s Avonds wandelen we nog
lekker even naar de brug, die mooi verlicht over het water van de Taurion ligt.
De avond is helder, dus dat voorspelt goed weer voor morgen.
Vervolg....