De Taurion

We vertrekken niet te laat. Het weer is goed. De avond tevoren hebben we kunnen zien waar ongeveer ons eindpunt zal zijn, een kleine brug, daar waar het stuwmeer op zijn smalst is, dus de stroming het snelst. De tocht is fantastisch, tussen de hoge heuvels en bossen. Ontzettend veel water- en roofvogels, vooral de visarenden die af en toe naar beneden duiken voor hun prooi maken indruk in deze stilte. We liggen dan meestal ook even stil om goed te kunnen zien wat ze doen. Soms zijn ze met vier stuks bij elkaar.

Na enkele bochten leggen we links aan op een rustig plekje waar wat water van de heuvel de Taurion instroomt. Casper vermaakt zich met het opduiken van stenen en het verpulveren van stokken.

Na een redelijk lange rust trekken we weer verder. Casper als eerste stuurman voorin, dit bevalt hem goed, ons ook. Na het omslaan in Belgie hebben we wel geleerd dat dit voor hem de beste plek is om de kano in ieder geval stabiel te houden. Hij kan niet meer onverwachts van links naar rechts springen en overziet zo alles. Heeft ie even geen zin duikt ie onderin en ligt lekker in de schaduw, maar denk niet dat dit vaak gebeurd, hij is nogal nieuwsgierig van aard en wil beslist niets missen. Het leukste is ook dat ie op deze manier het eerst aan wal is wanneer we aanleggen, al is ie soms iets te snel.

Langzaam aan wordt het stuwmeer smaller,
af en toe na een bocht nog wat brede stukken, maar we merken al goed dat we flink tegen de stroming op moeten. De kanten worden wat steiler, hier en daar steken mooie rotspartijen het water uit. Nog steeds is het erg rustig, er loopt geen grote weg langs dit gedeelte van het stuwmeer.

Nu wordt het ook flink ondieper, soms moeten we door wat riet en om wat toppen van oude bomen die uit het water steken. Je kunt hier goed de natuurlijke vorm van het vroegere dal zien. We horen het water al ruisen. Dit is de stroomversnelling na de brug die we de avond tevoren gezien hebben. We varen nog een grote bocht en plots is het erg smal.

Flink peddelen, we proberen zover mogelijk stroomop te komen, maar helemaal tot aan de brug lukt jammer genoeg niet. Links leggen we aan, de kano op de kant en lopen met onze peddels door het bos het achterliggende weiland in. Een prachtige omgeving. We besluiten deze plek als het eindpunt van onze tocht te maken, eten en drinken wat. Lekker uitrusten en genieten van de stroomversnelling. Even later loop ik nog wat verder omhoog, het blijkt dat we nog geen vijftig meter van de brug verwijderd te zijn. Een prachtige oude grijze watermolen aan de overzijde ligt hier in schril contrast tussen al het groen van de bomen en het gras.

Wat later vertrekken we stroomafwaarts. Nu merk je pas hoe snel het water hier het dal instroomt.
We peddelen rustig terug. Het dal ziet er van deze kant weer totaal anders uit. We ontdekken plekken die we op de heenweg nog niet gezien hebben. Nog steeds is het erg stil.

Op de hele route komen we twee vissers tegen die rustig in een schaduwrijk plekje liggen te dobberen in hun bootje. Ze zullen vast en zeker iets vangen, vis zien we hier genoeg uit het water omhoog springen. Tegen het eind van de middag komen we weer op de camping. Nu is het wel jammer dat we op het bovenste veld staan. Het is flink duwen en trekken om de kano boven te krijgen. Maar na ruim twintig kilometer peddelen kan dit er nog wel bij. In ieder geval een fantastische dag, zeker ook wat betreft het weer. ‘s Avonds wandelen we nog lekker even naar de brug, die mooi verlicht over het water van de Taurion ligt. De avond is helder, dus dat voorspelt goed weer voor morgen.