Kanovaren Kolovesi
Deze route op
Kolovesi Noord, op zoek naar de zeehond
Voor we naar Kirkkoranta rijden waar we onze kajaktocht in het Noordelijk Kolovesi Park starten, gaan we nog eerst even aan bij Jouko.
Hij is erg opgewekt, heeft het duidelijk druk met de verhuur van kano's en kajaks.
Wanneer ik een grote steekvlieg van zijn rug af mep wordt hij vrolijk.
"Rotbeesten" zegt hij met een brede glimlach "Maar een goed teken, zodra je deze hier ziet heb je gegarandeerd goed weer, dus ook peddelaars!"
We kletsen nog even bij waar we zoal hebben gepeddeld de afgelopen tijd en hij geeft ons nog wat goede tips voor onderweg.
Hopenlijk spotten we vandaag de alom bekende zeehond, maar dat zal pas tegen de avond kunnen lukken.
Copyright foto: Jouni Koskela (seal reseach/Metsähallitus)
We peddelen een lang breed, maar een zeer mooi water richting het Noorden.
Tussen enkele kleine eilandjes moeten we onze weg vervolgen.
De begroeiïng is hier zeer afwisselend en loopt soms ver het water in.
Dit bemoeilijkt ons de goede doorvaart te vinden.
op de kaart ziet alles er toch heel wat "strakker" uit.
Uiteindelijk vinden we een prachtig plekje om even te rusten.
Je mag hier niet overal zomaar anleggen, dit om de natuur te beschermen.
Doorvaren is het enige wat mag. Gelukkig zijn er voldoende plekjes ingericht om zelfs wanneer je wil overnachten je tentje op te zetten.
Vanuit zuidelijke richting komt ons een groepje peddelaars tegemoet..
Prachtig gezicht zo op dit vlakke water.Ook zij genieten zichtbaar van de stilte.
Geen lawaai of roepn naar elkaar, nee enkel het geluid van de peddelslagen in het water.
In het voorbijgaan groeten we elkaar en schieten tussen twee eilandjes door naar een prachtige rots aan de linkeroever.
We blijven ons verbazen over de door de natuur gecreëerd onvoorstelbare vormen en kleuren.
Een stuk rots hangt zover over het water dat je denkt dat ie zo naar beneden komt.
Blijkbaar niet en hangt de rots al honderden jaren zo.
Het water is erg rustig, prachtig weer, dus ik probeer maar eens een filmpje te maken van de doorvaart waar we enkele dagen geleden vanuit andere richting zo van hebben genoten.
Rustig peddel ik rond en Gerda zoekt de vanaf deze kant toch nog moeilijk vindbare ingang.
Zig-zaggend tussen enkele grote stenen een door de smalle dichtbegroeide passage komen we op het binnenmeer.
Het water is spiegelglad.
Vanaf deze richting is het prachtig aanvaren op Ukonvuori, een prachtige rotspartij.
Nog even rond de punt en we zijn weer terug bij Kirkkoranta om voldaan van de tocht onze kajaks weer in te snoeren.
Helaas, de zeehond hebben we vandaag niet aangetroffen, maar wie weet. Hier komen we beslist nog eens terug.