Nopola, een laatste tocht in zonsondergang

Na onze fantastische kanotochten over de Finse meren bezoeken we vandaag Mikkeli om eindelijk eens kennis te maken met Marianna. Zij heeft ons, samen met Jouko en Harri, in eerste instantie de mogelijkheid geboden en voldoende materiaal aangedragen om perfect kennis te maken met de ongerepte Finse natuur. In de stromende regen zoeken we een parkeerplaats dicht bij het station. Geen gemakkelijke opgaaf op een drukke marktdag als vandaag. Onder het genot van een echte Finse lunch met eigen gebrouwen bier, naar Fins gebruik, vertellen we enthousiast over onze peddelroutes en de Finse gastvrijheid die we onderweg hebben ervaren.

Nopola In de middag klaart het gelukkig op. We nemen nog even op ons gemak de tijd om even heerlijk laveren over de gezellige markt en wat rond te snuffelen in de vele antiekwinkeltjes die het centrum van de stad rijk is. Ons Fins peddelavontuur zit er jammer genoeg op. Bijna, want nadat we alles hebben ingepakt voor onze terugreis kan ik het niet nalaten nog één keer het fantastische merengebied te verkennen. Nopola, een prachtige boerderij met fraai aangelegde tuin en uitzicht over het meer. Aan de steiger glijdt voor de laatste maal de kajak in het water. Een zacht briesje steekt op. Nog even genieten van de stilte van de meren, de prachtige bossen, rotspartijen, smalle vaartjes door het riet. In het water spiegelt de zon haar mooiste kleuren. "De Finse ziel; als een ouderwetse sauna, een beetje ruw aan de buitenkant met een hart van goud van binnen".