Linnansaari, vissen op groot formaat

De zon laat zich van zijn opperbeste kant zien. Wanneer we opstaan staat ie al lekker te bakken. Wel veel wind vandaag, maar dat let ons niet het Linnansaari Reservaat mat onze kajaks te gaan verkennen. Het is een prachtige tocht door de Finse bossen naar Oravi. Een klein plaatsje met een leuk haventje, waar we onze tocht gaan starten. Er is al heel wat bedrijvigheid zodra we arriveren. Een komen en gaan van kleine scheepjes. De vele kano's en kajaks op het strandje bij het restaurant verraadt ons dat dat we vandaag nog wel eens een peddelaar onderweg zullen tegenkomen.

oravi haven Na op gemak alles ingepakt te hebben en Casper in het achterste luik prinsheerlijk zijn zitje neemt, peddelen we de smalle doorgang onder de brug, de haven uit naar het grote meer. Het wordt stevig aanpeddelen. Een harde wind komt precies uit onze vaarrichting. Ik berg voor de zekerheid mijn camera maar even waterdicht op. Deze golven komen beslist over ons heen, dat kan niet missen. Na even flink wat werk zijn we door de branding en de eerste eilandjes komen in zicht. De gedetailleerde kaart van Harri komt ons goed van pas.

de eerste eilandjes in zicht Na de oversteek passen we onze route iets aan, zodat we in de beschutting van de vele eilandjes kunnen genieten van de prachtige natuur. Het gebied is uitgestrekt. De eilandjes prachtig begroeid. Weer een totaal andere ervaring wat betreft natuur en vooral ook het water. Soms erg wild. Vooral wanner de wind net even tussen de eilandjes door weer eens flink de kop op steekt.

Linnansaaren bezoekerscentrum Op het Linnansaaren is het bezoekerscentrum een welkome afwisseling. Lekker onderuitgezakt genieten we heerlijk in de zon. We maken een korte wandeling over het eiland en in het bezoekerscentrum laten we ons alles vertellen over de fauna en flora van het natuurpark. Laat in de middag varen we terug richting Oravi. De hoge golven nodigen uit om onze kajaks eens lekker te laten surfen. Prachtig. Wind in de rug en dan opnieuw de grote oversteek naar de ingang van de haven.

I'am the man from the blueberry's Na deze inspanning besluiten we op het terras van een lekkere bak koffie te genieten. Een Fin spreekt ons aan en Gerda kijkt enigszins verbaasd. "I'am the man from the blueberry's" Oja! We hebben elkaar ontmoet in de Kolovesi. "Ben je nu al hier? dat is snel" Morgen vaart hij met een stoomboot terug naar Kerma, zijn startpunt. We wisselen nog wat ervaringen uit en schieten in de lach wanneer een man met een hengel, camera en een opgezette vis van wel een bijzonder groot kaliber het terras op komt lopen. "Just for the photo!" zegt ie met een brede grijns op zijn gezicht. "Dus zo doen jullie dat hier. Terrasje, fototje als "bewijsmateriaal" en dan naar huis met sterke verhalen!"