Kajakken in de Savonlinna archipel

De veerboot bij Koivukernnanniemi als vertrekpunt om vandaag een grote tocht te varen rond de eilanden zuidelijk van Savonlinna. Een stevige wind op de punt van de kajak staat me te wachten. Dit is goed aangezien ik na een kilometer of vier afbuig en langs de oevers van het eiland Lankansaari in de luwte van de wind kan varen. Eerst de brede vaargeul over. Het is toch vreemd dat zo plotseling tussen de eilanden een flinke coaster geladen met hout op komt varen. Dit soort grote schepen verwacht je hier in eerste instantie toch niet.

uitzicht Langs de oever van Kesamonsaari passer ik enkele kleine eilandjes. Een gedetailleerde vaarkaart is hier onmisbaar. Even de tel van de eilandjes kwijt en je peddelt zo in de verkeerde richting. Varen op de Finse meren is toch een heel andere ervaring dan het peddelen van de Zweedse meren, waar je eigenlijk zogezegd "de vorm van het meer volgt" Dit in tegenstelling tot de Finse meren, hier let je goed op de vorm van de vele eilandjes.

Mijn eerste stop is bij de aanlegsteiger op Suurikyla. Op de kaart handig aangegeven. Meestal zijn dit oude aanlegplaatsen van een van de vele stoomboten die in vroegere tijden hier gevaren hebben. Lekker op de veranda even genieten van een bakje koffie en het wijdse uitzicht over het meer.

meeuwen Nu ongeveer zeven kilometer links van mij de prachtige oever van het eiland Lankansaari volgen. Prachtige rotspartijen met dichte begroeiing. Afwisselend met ydillische inhammetjes waar hier en daar een klein zomerhuisje tussen de bomen verscholen staat. Rechts vele kleine eilandjes, telkens anders in vorm en begroeiing. Af en toe wat vogels en verder niets dan stilte. Het enige geluid is het water, wind en de kajak die af en toe een flinke golf doorklieft.

Na enkele fraaie inhammen bereik ik de zuidzijde van het eiland. Een smalle doorvaart brengt mij op groter water. Hier moet ik links langs twee langgerekte eilandjes. Ik lig even stil om te genieten van het uitzicht. De wind brengt mij iets uit de richting waardoor ik langs het verkeerde eiland vaar en even gedesorienteerd raak. Ik besluit maar even te vragen waar ik mij exact bevind en vaar een mooie inham van het eiland Pahaniemi in. In de verte zie ik gelukkig iets bewegen, dat moet gaan lukken dus. Een vriendelijke Finse wijst mij op de kaart welk eiland langs te varen, Lisunaari, om weer op koers te komen.

wolken Nu komt achteraf gezien het moeilijkste gedeelte, wat orienteren betreft dan. Was ik net redelijk gewend aan de rotspartijen. Bij de eilandjes rond Suurimaki loopt de begroeiing ver het water in waardoor de juiste doorvaart vaak moeilijk is te vinden. Door vele smalle kreekjes, ontstaan door het vele riet, bereik ik uiteindelijk opnieuw open water. Op de kaart lijkt de juiste inham makkelijk te vinden, maar opnieuw ga ik twijfelen. Het is ondertussen al eind van de middag. Eindelijk, een zeilboot! Ik zwaai met mijn kaart en vriendelijk wordt ik naar de achters=zijde van het schip gewezen. "Nousiala? Vanuit zuidelijke richting is de invaart moeilijk te zien, dus peddel even door tot aan de bovenste rots, dan zie je beter waar je moet invaren" Opnieuw vriendelijk en duidelijk uitgelegd. We wensen elkaar goede vaart en vervolgen elk onze tocht.

Lekker rustig peddel ik aan de bovenzijde van het eiland Ikoiniemi en passeer links en rechts vele prachtig groene eilandjes. Nu nog de laatste inham naar het eindpunt. Harri ziet mij al aankomen en roept volijk: "Ik heb de sauna al warm gestookt!" Dit hou ik maar net tien minuten vol, dus een heerlijke duik in het frisse meer. Lekker warm eten, dat gaat er wel in na zo'n tocht. Onder genot van een kop koffie en heerlijke zoet Fins gebak praten we nog wat over mogelijk te varen kajakroutes. Het wordt tijd terug te gaan. De kajak op de auto van Harri en door de smalle bospaadjes rijden we richting Savonlinna.