Reposuo, groen, nat, zompig en verrassend

Vanuit Lieksa, onze meest noordelijke pleisterplaats in Finland, trekken we er vroeg op uit. Ilkka kent de streek op zijn duimpje en regelt voor ons een watervaste kaart van het gebied, wanneer we vertellen wat wij plan zijn. De mooiste plekjes om te peddelen tekent hij ons uit. Drie dagen kajakken over het meer Pankajarvi, via de rivier Lieksanjoki terug naar het meer Pielinen. Met nog enkele uitstapjes die we volgens hem beslist niet mogen missen, nu we hier toch zijn.

vliegvissen We starten ons avontuur in het zuidelijke deel van de Pankajarvi. Hier ligt een moerasachtig gebied, Reposuo. Dwars door dit gebied loopt een wandelroute van twaalf kilometer. Wandelend over zompige paadjes en over planken genieten van de weidsheid en de verscheidenheid aan vogels. De uitkijktoren is letterlijk het hoogtepunt. In alle richtingen kijk je over het moeras en ziet in de verte het meer met de vele eilanden.

Vanaf een klein zandstrandje aan de oostzijde starten we onze kajaktocht. Op de wind richting het eerste eiland om af te buigen richting het moeras. Tussen de begroeiing voelen wat stroming van links komen. "Laten we hier eens een klein stukje invaren!" Op de kaart een onbeduidend riviertje. Een tocht van ruim vier uur door het moeras volgt. Laag begroeide oevers, waar je absoluut geen voet kunt zetten zonder weg te zakken. Het water is helder, maar toch geen reflectie van de bodem. Dus probeer ik de diepte eens te meten met m'n peddel. Verbaasd kijken we elkaar aan: "Nog geen bodem voelbaar?" Dit terwijl de breedte van het riviertje en de dicht begroeide oevers doen vermoeden dat het hier absoluut niet diep is.

vliegvissen Het riviertje blijft maar kronkelen door het zompige groen. De rust is overweldigend, net als de uitzichten vanuit elke nieuwe bocht. Vlinders en libelles vliegen voor onze kajak uit. Af en toe springt een vis hoog uit het water. De groene mos- en rietkragen worden afgewisseld door gele en witte lelies.

Na anderhalf uur "kronkelen" wordt het water eindelijk ondieper. We denken dat de oevers nu wel wat steviger zullen zijn. Tussen wat bomen proberen we aan wal te komen. Dat gaat niet lukken. Dus nog maar even doorpeddelen, om uiteindelijk bij een stroomversnelling aan te komen. Het riviertje is inmiddels zo smal dat we besluiten niet over te zetten om verder ons geluk te beproeven. Een hernieuwde poging om even een droog plekje aan wal te vinden mislukt opnieuw. De stenen zijn begroeid met mos, nat en slipperig. Het gras is al even nat en zompig. We leggen de kajaks naast elkaar en al drijvend wordt het meegebrachte fruit heerlijk opgepeuzeld.

Op ons gemak varen we terug naar het Pankajarvi. In tegengestelde richting ziet het gebied er mogelijk nog verrassender uit. Op een van de eilanden in het meer vinden we eindelijk een perfect strandje. Klein, maar droog. Heerlijk even "in de benen" en het brood met koffie smaakt ons goed. Op de wind trekt aan, dus lekker op de golven terug over het meer. Een warme dag, de wolken pakken samen en in de avond worden we door "moedertje natuur" getrakteerd op een fikse donderbui. Onder een afdakje genieten van het weidse gezicht over het meer en de kleurrijke bliksemschichten die de golven doen oplichten. Een avondvullend "natuurspektakel" als afsluiter van de mooie dag.