Djupdalen, waar gastvrijheid de normaalste zaak is
Of je nu met al je materiaal hijgend, puffend en totaal verregend laat in de avond vanaf je vlot aan de Klarälven arriveert, of 's morgens vroeg in je korte broek in de stralende zon komt vragen of er nog een plaatsje vrij is.
De ontvangst op camping Djupdalen in Hara is altijd even hartelijk en gastvrij.
Pas na een enthousiaste rondleiding en een warme kop koffie kom je er met een beetje geluk nog aan toe om je eerste haring in de grond te drukken.
Gemoedelijk, gezellig en voor ieder wat wils. 's Avonds gezellig aan 't kampvuur of met z'n allen er op uit genieten van de ondergaande zon aan het meer Gröcken.
Begeleid kanovaren voor alleenstaanden, een knutselkclubje, workshop houthakken om je even lekker af te reageren, vissen, genieten van een door de gastheer heerlijk klaargemaakte stampot rauwe andijvie met karnemelkse sju en spek.
Of met z'n allen lekker laat uit eten onder "de pet van Jan".
Je kunt bijna niets bedenken wat hier niet mogelijk is of kan worden gemaakt.
Het enige wat je zelf mee moet brengen is goede zin, een vrolijke lach en een volle doos plezier.
Donderslag bij heldere hemel
“Koffie!!” klinkt het als we op het grindpad voorbij rijden.
Dat is niet tegen dovemansoren gezegd. Eerst bijpraten
in de fraai aangelegde tuin, heerlijk in de schaduw van
de appelboom.
“Je bent druk aan het timmeren geweest Jan” en ik wijs
naar twee fonkelnieuwe stuga’s. “Ik, ja de fundering, en
een geul voor de elektriciteitsleiding bedoel je, de stuga’s
heeft Niekse in elkaar gezet.” “Wat? Wie? Nieske??”
Hoezo vooroordelen? De vrolijke toon voor de rest van
ons verblijf op onze nieuwe uitvalsbasis Djupdalen in
Hara is gezet. Het duurt nog enkele uurtjes voordat we
op zoek gaan naar een geschikt plekje met uitzicht op
de Klaralven.
Met een zeer gevarieerd en internationaal gezelschap
wordt ’s avonds rond het kampvuur in het beste Engels
én Fries lekker gekeuveld over alles wat maar niét met
vakantie te maken heeft. “Daar is een vakantie niet voor!”
wordt “daarboven” gedacht.
Met één gigantische donderslag
wordt ons gekeuvel verstomd en staan we binnen één tel
met z’n allen op de spreekwoordelijke foto. Niets aan ons is
nog droog. Alsof van boven, na de wekelijkse wasbeurt alle
gebruikte badkuipen in een keer worden omgedraaid. Even
later hangt over het grasveld een glinsterende gloed.
De maan spiegelt zich in het water tussen de grassprietjes
door. Tijd om het kussen op te zoeken.