Op beversafari met de kajak
In de avonduren rustig peddelend met de kajak in de hoop wat activiteiten te bespeuren van de vele bevers die de Klarälven rijk is.
Over het algemeen houden deze beesten zich goed schuil en bij het minste geluid zijn ze al lang en breed verdwenen.
Het loopt tegen het weekend en vanaf Lövstrand stroomafwaarts hebben al veel avonturiers hun houtvlot op een van de weinige strandjes afgemeerd.
Ik passeer twee nog drijvende vlotten met Zweedse gezinnen.
"Is er hier in de buurt een camping om te overnachten?"
Na enig rekenwerk blijkt camping Djupdalen nét iets te ver.
Nog zo'n drie uur op de stroming zou betekenen dat zij rond twaalven arriveren.
Ietwat laat om dan nog uitgebreid een tentje op te slaan en verwijs ze dan ook vriendelijk met behulp van de kaart naar een perfect, iets hoger gelegen plekje, na de eerst volgende bocht.
Het water is de afgelopen dagen vrij snel gezakt, dus de net vrijgekomen eilandjes en zandbanken zijn nog wat te drassig.
De duisternis begint al snel in te vallen en nadat de eerste bever met een forse klap van zijn staart onder water duikt besluit ik me te laten afzakken.
Rustig aan en af en toe wat bijsturen.
Niet te ver van de kant en tot drie maal toe wordt ik verrast door een bever.
Ongeveer twee kilometer voor het eindpunt komt een bever mij tegemoet.
Ik blijf rustig zitten totdat hij mij, vlak naast de kajak, met zijn kraaloogjes aankijkt met een blik van "zo wat moet jij hier in mijn vaarwater?".
Met een flinke klap verdwijnt hij onder water. Prachtig!